ミ★ミبــــــازی روزگــــارミ★ミ

ミ★ミبــــــازی روزگــــارミ★ミ صفحه اصلی تماس با ما عناوین مطالب پروفایل
جدیدترین مطالب طعمه ی شیر آیریلیق روزنه ی امید(خدا) گــــــاهی بایــــد... سکوت و مرگ را می پذیرم یــــــــــاد بده ...! تصاویری از نی نی ها (1) وقتی داری بهش خیانت... عاشقانه همراه من قدم بردار عشــق میــان مــا	پروردگارا دست مریزاد پروردگارم چه پوست کلفتی برایم آفریدی ... که تاب تازیانه سرنوشت را بیاورد چه دل صبوری به سینه ام سپرده ای ... که شده گورستان آرزوهایم و چه شانه هایی ... که این چنین بارسنگینی را بدوش میکشند و نمیشکنند و چه چشمان منتظری که باید ببینند و نخواهند وچه گوش هایی که ... نصیحت نصیحتگران زاهد امروز ، دنیاپرست دیروز را باید بشنوند بازهم میگویم « الحمدلله » [ سه‌شنبه 02 اردیبهشت 1393 ] [ 18:11 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(32) مراقب باش مــــراقب بـــــــــــــــــاشـــ !!! بـــا یه بــــــــــــــــــازی ساده ممکنهــــ تنـــــها کسی رو کــــه دارینـــــــ بـــــرای همیــشه از دســــت بـــــدینــــ بــــــه همیــــن راحــــتــیــــ ... [ جمعه 22 فروردین 1393 ] [ 18:45 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(22) بو جاندا سنیندیر قلبیم ده سنین،منده سنین،جان دا سنیندیر ییخسان داغیدیب،محوائدیب آتسان دا سنیندیر گوندوزلری هیجرانینا یوخ تابی _توانیم هیجران گئجه سینده نه جفا چکمه دی جانیم! سن گول منه گول!بوحیاتین اؤزو گولسون بال شهدی_لبیندن سوزولوب شعره تؤکولسون آچ زولفونو قوی دان یئری چؤهره نده سؤکولسون قوربان دیله سین،جان دیله سین،جان دا سنین دیر [ شنبه 16 فروردین 1393 ] [ 00:13 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(19) این روزها پر از سکوتم نه حوصله دوست داشتن دارم نه میخواهم کسی دوستم داشته باشد این روزها سردم مثل دی، مثل بهمن، مثل اسفند مثل زمستان احساسم یخ زده است آرزوهایم قندیل بسته است امیدم زیر بهمن سرد احساساتم دفن شده است نه به آمدنی دلخوشم نه از رفتنی غمگین این روزها پر از سکوتم [ چهارشنبه 14 اسفند 1392 ] [ 13:17 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(4) خودم،تولدت مبارک یه تولد دیگه...یا یک قدم نزدیک تر به مرگ! هر سال که گذشت، از آدمها دورتر شدم... کادوهای تولد کم شد ! آدمهای بد دیدم... آدمهای خوب دیدم... غم دیدم... دردو، قلبم با تمام وجود حس کرد! تنهایی رو بلد شدم، اما واسم عادت نشد من یاد گرفتم تنهایی خوبه ... یاد گرفتم با داشته هام زندگی کنم... یاد گرفتم اونایی که میگن میمونن، میرن! بارفتن یه سری آدمها از زندگیم، باورام هم رفت! اما باورای جدید ساختم... لبخندای جدید زدم من یاد گرفتم زندگی کنم... حتی شده با درد!!! خـودم؛تـــولــدت مـــبارک... تو تنهایی کسی هستی که همیشه بودیُ ندیدمت تو تنها کسی هستی که هرگز ترکم نکرد... خـــــودم؛ تـــولــدت مبــــــــارک [ سه‌شنبه 13 اسفند 1392 ] [ 12:25 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(7) به سوال جواب بدین... لطفا به دور از دختر و پسر بودنتون حرفای دلتونو بگین... و واقعیتو!!!!!!! منتظر جواباتون هستم...؟؟؟ [ یکشنبه 04 اسفند 1392 ] [ 15:43 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(11) گریه کن مَرد گریه کن مَرد، مگه از سنگه دلت گریه خوبه،وقتی که تنگه دلت گریه کن مَرد، گریه خالیت میکنه گاهی اشک حالی به حالیت میکنه گریه کن مَرد، وقتی از غصه پُری وقتی از عالم و آدم می بُری گریه کن مَرد، جای بغض تو گلوت رد شو از پیچ و خمای روبروت گریه بد نیست، آخر حادثه نیست گریه کن که اشک مَرد، فاجعه نیست بَسِته مَرد، دلتو راحت بذار خیلی سخت نیست،خم به ابروهات بیار این غرورت مرگ و تاراج توئه گریه کن مَرد، گریه معراج توئه... [ چهارشنبه 30 بهمن 1392 ] [ 15:23 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(1) داستان کوتاه(بزرگی عشق) در روزگارهای قدیم جزیره ای دور افتاده بود که همه ی احساسات در آن زندگی میکردند. شادی،غم،دانش و باقی احساسات. روزی به همه آنها اعلام شد که جزیره در حال غرق شدن است... بنابراین هر یک شروع به تعمیر قایقهایشان کردند. اما عشق تصمیم گرفت که تا لحظه آخر در جزیره بماند. زمانیکه دیگر چیزی از جزیره روی آب نمانده بود،عشق تصمیم گرفت تابرای نجات خود از دیگران کمک بگیرد. در همین زمان او از ثروت که با کشتی با شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک خواست.ثروت مرا با خود می بری؟؟؟؟ ثروت جواب داد:نه نمی توانم مقدار زیادی طلا و نقره در این قایق هست. جایی برای تو ندارم. عشق تصمیم گرفت از غرور که با قایقی زیبا در حال رد شدن از جزیره بود کمک بخواهد. غرور لطفا به من کمک کن. نمی توانم عشق،تو خیس شده ای و ممکن است قایقم را خراب کنی! عشق از غم که در همان نزدیکی بود در خواست کمک کرد. غم،لطفا مرا با خود ببر. آه عشق آن قدر ناراحتم که دلم می خواهد تنها باشم. شادی هم از کنار عشق گذشت،آنچنان غرق در خوشحالی بود که اصلا متوجه عشق نشد.ناگهان صدایی شنید:بیا اینجا عشق،من تو را با خود می برم. صدای یک بزرگتر بود ،عشق آن قدر خوشحال شد که حتی فراموش کرد اسم ناجی خود را بپرسد. هنگامیکه به خشکی رسید،ناجی به راه خود رفت. عشق که تازه متوجه شده بودکه چقدر به ناجی خود مدیون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود پرسید:چه کسی به من کمک کرد ؟ دانش جواب داد او زمان بود. زمان؟؟؟اما چرا به من کمک کرد؟ دانش لبخندی زد و با دانایی جواب داد: چون تنها زمان بزرگی عشق را درک میکند. [ سه‌شنبه 01 بهمن 1392 ] [ 21:54 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(1) بغض خیس... نگاهم را به خودت نگیر! به اشتباهم می نگرم... عاشق که شدی مواظب خودت باش ! شب های باقیمانده ی عمرت ... به این سادگی ها صبح نخواهد شد!!! دنیای دستها ، از هر دنیایی بی وفاتر است!!! امروز دستهایت را می گیرند... غرق عادت که شدی ... همان دستها را برایت تکان می دهند!!! در زندگی لحظاتی پیش می آید که... انسان نه کسی را دوست دارد! ونه دلش میخواهد... کسی اورا دوست داشته باشد!!! روزی به تمام این بی قراری ها میخندی و ساده از کنارشان می گذری!!! این قشنگترین دروغی ست که دیگران برای آروم کردنت می گویند! عشق اول هیچ وقت فراموش نمیشه! چون اولین حسه که تنهاییتو پر کرده... چون قلبت اولین تلنگر رو خورده... مثه روز اول مدرسه... هیچ کس اولین روز مدرسه اش را فراموش نمیکنه! تا آخر دنیا هم تنها موندی مهم نیست!!! فقط نذار به جایی برسی که ... تو آغوش کسی،با یاد کس دیگری بخوابی!!! تنهایی بد است!!! امابدتر از آن اینست که... بخواهی تنهاییت را با آدمهای مجازی پر کنی!!! آدمهایی که بود و نبودشان ... به روشن یا خاموش بودن یک چراغ بستگی دارد... سختـــــه ... به جایی برسی که دیگه نه هیچ اومدنی آرومت کنه، نه هیچ رفتنی نابودت...!!! [ سه‌شنبه 24 دی 1392 ] [ 13:40 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(0) داستان کوتاه پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد، در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی که رد میشدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند ، پرستاران ابتدا زخماهای پیرمرد را پانسمان کردند، سپس به او گفتند :باید ازت عکسبرداری شه تا مطمئن بشیم جائی از بدنت آسیب دیدگی یا شگستکی نداشته باشه. پیرمرد غمگین شد،گفت عجله دارد و نیاز به عکس برداری ندارد!!! پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند. گفت: همسرم در خانه سالمندان است، هرروز صبح من آنجا میرم و صبحانه را باو میخورم.امروز به حد کافی دیر شده،نمیخوام بیش ازین تأخیر کنم. یکی از پرستاران گفت:خودمون بهش خبر میدیم منتظرت نمونه. پیرمرد با اندوه گفت:خیلی متأسفام ،او آلزایمر دارد! چیزی را متوجه نمی شود، او حتی من را نمی شناسد. پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روزصبح برا صرف صبحونه پیش او می روید؟ پیرمرد با صدای گرفته،به آرامی گفت: اما من که میدونم او چه کسی است. [ پنج‌شنبه 19 دی 1392 ] [ 20:06 ] [ rozemeshki ] ارسال نظر(5)	درباره وبلاگ افسوس که زنـدگی رویـایی بیش نـبـود . موضوعات تصاویر متفرقه تصاویری از گل های زیبا مناسبت ها متن های متفرقه شعرهای عاشقانه شعرهای کوتاه شعرهای تورکی اشعار عکس نوشته تصاویری از نی نی ها تصاویر عاشقانه گالری عکس دل نوشته ها داستان کوتاه حکایت متن های آموزنده متن های غمگین-جدایی متن های عاشقانه جملات کوتاه تست هوش طنز و سرگرمی آرشیو مطالب دی 1395 آذر 1395 مهر 1395 مرداد 1395 تیر 1395 خرداد 1395 اردیبهشت 1395 فروردین 1395 بهمن 1394 دی 1394 آذر 1394 آبان 1394 مهر 1394 شهریور 1394 مرداد 1394 تیر 1394 خرداد 1394 اردیبهشت 1394 فروردین 1394 اسفند 1393 بهمن 1393 دی 1393 آذر 1393 آبان 1393 مهر 1393 شهریور 1393 مرداد 1393 تیر 1393 خرداد 1393 اردیبهشت 1393 فروردین 1393 اسفند 1392 بهمن 1392 دی 1392 امکانات وب
[ : بازی روزگار ] [ ]